In september 2005 heb ik samen met dertien anderen een korte vistrip naar de Kleine Belt in Denemarken gemaakt. Op verzoek van Rob Puijk, die ik samen met één van mijn vismaten in de Deense stand op de Visma 2006 heb ontmoet, is dit korte verslag gemaakt.

Op zondag 25 september vertrok onze groep, afkomstig uit Scheveningen, Den Haag, Voorburg, Alphen a/d Rijn en Zoetermeer, ’s morgens om zes uur naar Middelfart. Met deze groep, in leeftijd variërend van begin twintig tot achter in de vijftig, vis ik al een aantal jaren, met sommigen zelfs al vijfentwintig jaar, maar altijd in Nederland. Dit was dus de eerste keer dat wij naar Denemarken gingen. Met een andere groep ben ik zelf wel vaak in Ierland en Noorwegen wezen vissen maar dat is een ander verhaal. Na wat kleine stops onderweg en een grote om uitgebreid te eten reden wij rond drie uur de verkeersbrug over de Kleine Belt op en een half uurtje later betrokken wij ons huisje. Dit stond vlak bij het strand van Varbjerg, zo’n vijtien km van Middelfart. Huisje? Een luxe villa met zwembad, sauna, whirpool en hoogtezon. Dit huis, evenals de visbootjes, waren voor ons geregeld door reisbureau de Vluchtende Visser in Leiden. Nadat we ons hadden geïnstalleerd konden wij gaan genieten van wat lekkere biertjes waarna een heerlijke macaronischotel volgde en toen bijtijds naar bed.

Maandag 26 sepember, zonnig weer, weinig wind en onze eerste visdag. Na het ontbijt ging de helft van ons naar een haventje in het plaatsje Strib waar twee visbootjes voor ons lagen. De andere helft ging naar de marina van Middelfart aan de Fænö Sund waar ook twee bootjes klaar lagen. Na instructies en wat vistips door de verhuurders vertrokken wij om al driftend te gaan vissen in de buurt van de spoorbrug.

De meesten van ons visten met een spinhengel en bijbehorende molen en jigkop met shad. Een paar mensen gaven echter de voorkeur aan een boothengel met driehaakspaternoster en pieren. Dit aas was prima verzorgt door Koolmoes Hengelsport uit De Stede in Den Haag en was op onze laatste visdag nog goed. Zelf viste ik met een Berkley SSGS 300 Spin, werpvermogen 60-80 gram, waarop een Spro Synex FD 840 molen met 0.12 mm gevlochten draad en een jigkop met shad. Een combinatie waarmee ik in Noorwegen veel sport heb beleefd op koolvis en pollack. Ja, en toen begon het vissen.

In het begin waren de vissen niet zo hapgraag maar na klein uurtje kwam daar verandering in en werd er leuk gevangen. De vangst bestond hoofdzakelijk uit gul en verder uit schar waarbij we ons strikt aan de minimiem maat hielden. De combinatie van mooi weer en goede vangsten deed ons besluiten lang door te vissen. Terug in het huisje werd er eerst weer genoten van een lekker biertje waarna werd begonnen aan een dagelijks terugkerend ritueel. Dit was het schoonmaken van de schar, fileren van de gul, het bereiden van de warme hap en het afwassen en deze taken waren keurig verdeeld. Het avondeten bestond uit bloemkool, broccoli, rijst, vlees en een goed glas wijn.

Dinsdag 27 september. Het was erg winderig en later hadden we ook regelmatig een bui regen. Dit kon ons echter niet weerhouden te gaan vissen en na een stevig ontbijt vertrokken wij. Uiteraard voorzien van lunchpakketten en thermokannen met koffie. Eerst werd er bij de spoorbrug weer driftend gevist maar veel leverde dit niet op. Daarom besloten we om in de Fænö Sund voor anker te gaan. We lagen hier redelijk beschut tegen de wind. Het kunstaas werd nu vervangen door driehaaks paternosters met pieren en nu maar hopen dat de schar zou bijten. Nu, dat deden ze, en hoe. Regelmatig alle haken vol dus drie te gelijk. En nog mooie dikke schar ook. Aan het eind van de middag gingen we toch weer even driftend vissen wat weer enkele gulletjes opleverde. Dus ook vandaag was het een geslaagde visdag waarna weer het eerder genoemde ritueel volgde. En van het avondeten, aardappels, preisla, gewone sla en hamburgers bleef niets over.

Woensdag 28 september. Ook vandaag was het weer winderig met in het begin een paar fikse regenbuien. Er stond nu meer stroom als de voorgaande dagen. Driftend werd er nu weinig gevangen waarna we weer voor anker gingen. Maar ook dat leverde weinig op. Er werd wel wat gevangen maar het hield niet over. Maar desondanks lieten wij ons de lunchpakketten en ballen gehakt goed smaken. Aan het eind van de middag moest er nog een van ons naar het ziekenhuis omdat hij zich bij het fileren in zijn hand had gesneden. Het geheel is keurig gehecht waarna het slachtoffer ook nog een tetanus-injectie kreeg.

Verder werd er deze avond een gedeelte van onze vis gebakken. Zo’n tachtig scharren en een paar gulletjes. Ze smaakten heerlijk, er bleef bijna niets over en ook de stamppot peen en uien ging helemaal op. We leken wel uitgehongerd.

Donderdag 29 september en alweer onze laatste visdag. Ook vandaag was het winderig en later ging het regenen. Maar het vissen was goed te doen en dat deden wij weer driftend. Er werd nu weer leuk gevangen, hoofdzakelijk gul en ook nog wat schar. Het was dus weer een schitterende visdag. Deze laatste avond besloten wij niet zelf te koken maar bami en nassi te halen. Dit deden wij bij de Chinees op de hoek, in Odense, zo’n vijfendertig km verderop. Tijdens het wachten op de etenhalers werden er al wat spullen ingepakt en een biertje gedronken. Toen volgde onze laatste maaltijd waarbij tevens de vistrip werd geëvalueerd. Het bleek dat iedereen geweldig had genoten en dat we het zeker weer overdoen. We maakten er nog een gezellige laatste avond van en gingen dus pas laat naar bed.

Vrijdag 30 september. Na een korte nachtrust stonden we al vroeg op. Na het ontbijt werden alle spullen ingepakt en in de busjes geladen, inclusief onze koelboxen met diepgevroeren vis. Daarna hebben we gezamenlijk het huisje gereinigd waarna de sleutel werd ingeleverd. En toen reden wij wij weer huiswaarts, nagenietend en napratend over een mooie vistrip in de Kleine Belt

Maarten Bron.

Home