Want er is natuurlijk meer dan werken, boodschappen doen en op tijd gaan slapen om weer uitgerust te zijn voor de volgende dag. Dag uno van dit nieuwe jaar was voor allen in huize BasBuster een slow start. Iedereen laat op, wat extra eieren bakken voor de overblijvers die het te mistig vonden om nog naar huis te rijden. Gezellige boel dus maar dag twee begon het bij iedereen te kriebelen. Martin was nog niet op of we waren het er over eens om vandaag Discovery maar over te slaan en het zelf te gaan proberen. Gelijk gaat de telefoon en Waldie vroeg na de beste wensen of er nog wat stond te gebeuren. Wij hebben onze laarzen al aan was het antwoord dus we staan over een klein kwartiertje voor je deur. Net op tijd dus om zijn sigaren in te pakken. Het was heerlijk weer toen we er in gingen met de Linder. En dat heeft wel wat. Een heerlijk bootje om er alleen op uit te trekken maar zo volgeladen is dat heel knusjes.

En als ik de auto weer boven heb staan en alles is vergrendeld en afgesloten hebben Martin en Waldi beneden alles al draaiende. Teamwork of niet.

Maar eenmaal op de stek aangekomen deed de dieptemeter het niet. Zal weer een kabelbreuk zijn, daar heb ik al meer last van gehad met die demontabel Lowrance. Dat is niet goed voor die stekkertjes en voorral de aansluitingen ervan. Dan maar op het losse gevoel. We kennen immers daar het talud onderhand wel dromen. Maar na een uurtje, eindelijk kreeg Waldie dan de eerste tik, zeg maar gerust ram van een dreumes. Het setje zat dubbelgevouwen zo gretig dus we dachten ze eindelijk te hebben gevonden. Snel de waker laten zakken maar pas na dik een half uur kwam de tweede aanslag van zo'n dreumes, een geniepige zachte aanslag vorig jaar gedoopt als de "natte scheet.

Toch zo'n honderd meter verderop langs het talud waar we de eerste aanbeet mochten verzilveren. Maar dan is er even later toch weer leven in de brouwerij op het zachte gedeelte van het talud.

En na een beste dril met dito uitvallen komt er een mooi dikke baars boven water die de bewegingen van de fox niet kon weerstaan. Zullen ze het nu dan eindelijk gaan doen maar misschien doen we het wel heel goed want in de wijde omtrek hebben we heel de ochtend geen mede vissers gezien als er nog een bootje met van alle gemakken voorzien bovenop onze lip komt liggen. Er wordt weliswaar een handje opgestoken en "we hebben nog niets gevangen" geroepen maar ik vraag me af of dat zo nu moet. Wij vragen hoe diep het hier precies is op deze hoogte van het talud omdat de dieptemeter kapot is en we alles op gevoel doen. Maar al heb je nog niets gevangen en je wilt bepaalde informatie dan kan dat moet dat toch ook anders ook kunnen. Ik heb geen geheimen.

Want we zitten lekker hier, het is fris en we krijgen nog een buitje over ons heen maar wie maalt daar om als je zo goed zit te vangen...Maar de nattigheid is zo verdwenen en daar heb je de zon alweer. We gaan verkassen naar het strandje "De Ouden". daar heb je ook zo'n mooi talud met deze weersomstandigheden die je dan af kan vissen als de sluizen vol open staan. Dan is het heerlijk en als dan de BassMeister een hele mooi weet te haken op diep water dan is het weer goed aan board vandaag.

Allemaal blije gezichten. Koude handen, dito tenen want Martin maakt dezelfde fout vanmorgen als Joop Flohil. Je denkt dat je je lieslaarzen aan heb met de boot trailers en met dit weer is dat best lastig maar dan is er je vismaatje met warme handschoenen. Mooi is dat toch. En als tegenprestatie wordt er natuurlijk geschept en dat is nodig ook. Want hij is maar net gehaakt met de dreg in het lipje. Heerlijk die saamhorigheid op 1 vierkante meter.

Gelukkig is het een goede dreg maatje 4 van je "maatje". Het maakt onze ochtend helemaal goed. We vissen nog het talud af maar na en uurtje houden het voor gezien. Met al dat ijswater van boven denken we dat de temperatuur van het water nog te koud is en dat onze vrinden nog te diep zitten. Hoe langzaam je ze ook boven haalt door het drukverschil zullen de meeste vissen dan deze aanslag niet overleven. We gaan naar huis, naar de burrito's want mijn zusje kan zich weer niet in houden en de keuken staat vol met schalen warm en koud en ik weet niet hoe ik dat moet zeggen. Laat het niet koud worden of moet dat koude niet warm worden. Afijn iedereen die hier over de vloer komt weet wat ik bedoelt dus kanen maar.

Home