Spodsbjerg 19 mei
Vrijdag 18 mei was het weer zo ver, voor de twaalfde keer of was het de dertiende
..
Naar Langeland.Spodsbjerg hebben we voor de derde keer uitgekozen,omdat de voorzieningen
daar erg goed zijn.
De haven is super voor de hengelaar met mooie boten en als je wil is er een
gebouw waar je de vis kan schoonmaken.
Deze keer gingen we met zijn vieren omdat de andere vaste mannen liever een
keer in september gaan.
Jan is er weer bij en Andre ook die vorig jaar voor de eerste keer meeging en
nu is ook Leonard voor het eerst mee.

Vrijdag avond de auto geladen en zaterdag morgen vroeg vertrokken, zodat we
om drie uur in Rudkobing onze sleutel konden ophalen.
Hierna gelijk even naar de haven gereden, en onze boot bekeken, die we weer
bij IBI gehuurd hebben.
Dit keer een grotere, een Limbo 699 met een 80 pk motor er achter.
Een pracht boot die ons ondanks het tegen vallende weer elke dag op de visplekken
bracht.
Daarna zijn we naar ons huis gegaan, eerst alles geïnstalleerd en lekker
gegeten.
Daarna in de avond uurtjes even gaan vissen.
En de eerste gullen werden al snel gevangen. We hadden afgesproken om een minimum
maat te hanteren in de boot, en deze was 50 cm alles wat kleiner was ging terug.
Deze avond konden we 8 gullen meenemen. Dus de kop was eraf.

Zondag lekker uitgeslapen, uitgebreid ontbijt en weer naar de haven en snel
het water op.
Weer naar de plaats van gisteravond, waar we mooie driften konden maken, maar
we bleven stil liggen er was helemaal geen stroming.
En dan valt het niet mee om een vis te vangen, na een hele dag uitproberen,
zoeken, trollen hebben we toch nog een paar gullen weten te vangen.
Maandag een nieuwe dag dus nieuwe kansen, de wind was gedraaid [ dat bleef die
dus de hele week doen}dus we hoopten op een lekker stroompje, nu die was er
wel.
In plaats van de lichte jigkoppen van 80 gram moesten we overstappen op het
zwaardere spul tot wel 250 gram hadden we nodig om de bodem te bereiken.
Maar als dat lukte dan was er wel vis te vangen, alleen de maat viel tegen de
meeste zo rond de veertig cm, op een enkele dikke vijftiger of zestiger.

Woensdag vroeg opgestaan om half vijf
stond de wekker want in de plaatselijke hengelsport winkel was verteld dat de
meeste vissen voor negen uur gevangen waren.
Om zes uur in de haven na een stevig ontbijt, en zo snel mogelijk naar de visgronden
waar we om negen uur de eerste echte mooie vingen eentje van een pondje of elf.
We vingen deze op 55 meter water omdat er weer weinig stroming stond, hier kregen
we bezoek van een paar Eurovissers.
Peter Hakvoort en Dirk Jan Smits kwamen even buurten en die vertelden dat ze
ook al een paar mooie vissen hadden verschalkt maar dat het nog geen vetpot
was.
Leonard ving om elf uur een gul van 13 pond welke de grootste van de hele week
bleek te zijn.
Bij de winkel kan je hem aanbieden als grootste vis en dan kan je een prijsje
verdienen als het de grootste van de hele week blijkt te zijn, en dat was ook
zo.
Donderdag weer vroeg uit bed, maar de
wind was dusdanig dat we besloten om er een rustige ochtend van te maken, en
we pas om elf uur het water op gingen.
En weer was de stroming sterk, eigenlijk te sterk met jigkoppen van drie honderd
gram en tweehonderd meter lijn uit kon je net de bodem halen.
We driften met 3.4 mijl per uur, dus dat was eigenlijk geen doen.
Dus zijn we gaan trollen en dan vang je altijd wel geep.
Maar als we dan een gul haakte dat leek
dat net een monster zo sterk waren ze.
Eenmaal boven bleken ze net aan onze maat te voldoen maar dat is wel sport.
In de loop van de dag hebben we een poosje op de platvis gelegen, en dat is
daar altijd bal
Grote botten, deze keer kleine scharren en een enkele grote schol van in de
veertig cm kwamen boven.
Vrijdag weer was de stroming er helemaal
uit, en was het grote zoeken weer begonnen in de diepe put vingen we een paar
mooie gullen, en verder viel het tegen.
Tot drie uur van het ene moment op het andere ging het los drie kromme hengels
tegelijk elke drift weer. Ze waren niet allemaal aan de maat maar de kist was
gauw vol.
Helaas moesten we om 5 uur de boot weer inleveren en dat is dus pech hebben.
Een mooie week zat er weer op, en dat de vangsten wat tegen vielen dat hoort
er nu eenmaal bij.
Volgend jaar zijn we er zeker weer, want het blijft een visserij die je in Nederland
niet zo kan beleven.
De terug reis verliep voorspoedig,tot we een file voor ons kregen.
Deze werd veroorzaakt door een paar Hollanders die met 50 km per uur Duitsland
onveilig maakten.
Arjan #8