Verslag van vis vakantie door delta
1558 in de Kleine Belt.
In mei dit jaar,van andere delta
vissers, gehoord dat je voor mooie platvis vangsten
het beste eind september begin oktober
ter plaatse moest zijn.
Na beraad met het thuisfront en
de vismaten besloten om dit jaar in het najaar
terug te keren, om ons geluk te
beproeven.
Via het“vaste” boekingsbureau ons
ideale huisje te Skrilingen geboekt en de rest van de voorbereidingen getroffen.
Besloten werd om zagers, zeebliek,
franse tappen en een heel scala aan kunstaas mee te nemen.
Deelnemers waren; delta 1558(Rob Puijk) vaste maat Harry en een tweede
boot met als bemanning eigenaar Gerard met maat Hans.
Vertrokken op vrijdagavond rond
21.00 uur om in de nacht op ons gemak door Duitsland te rijden, dit met het
oog op de slechte wegen en de bijbehorende herstel werkzaamheden.
Natuurlijk bij Hamburg weer de verkeerde
afslag genomen, doen we iedere reis wel een keer.
Bij
het huis aangekomen, 08.30 u ’s zaterdag morgen, bleek het natuurlijk nog
bewoond te zijn. Na de boten met trailer bij de Middelfart jachthaven geparkeerd
te hebben, de vergunningen bij het VVV gekocht en gelijk bij de hengelsportzaak
de laatste visberichten opgehaald. Natuurlijk moesten er ook weer spullen
worden ingekocht (of we nog wat te kort kwamen).Terug bij het huis waren de
gasten inmiddels wakker en aan het ontbijt.Wij werden door meneer “ontdekt”,
na handengeschut bleek hij de eigenaar en werden we zeer gastvrij op een heerlijk
ontbijt onthaald, waarbij ook de vrouw des huiszes zich met woord en daad
deed gelden. Een beter begin kon je haast niet wensen! Helaas, hier waren
de vangstberichten weinig hoopvol, er zou door laag zuurstofgehalte in het
water weinig te vangen zijn hetgeen door de buurman beroepsvisser werd beaamd.Goed,
eerst maar eens instaleren, de boten te water en naar het privé steiger gevaren.
Echt een soort paradijs gevoel hoor!
In de middag gauw de visstekken
opgezocht en uitgeprobeerd, de vangst voor Deense begrippen slecht maar voor
jan kaas de moeite waard; gul en grote schar van 35-30 meter diepte af. Niet
in grote aantallen maar hoopgevend en de bodem van de vriezer was bedekt.
Zondag besteed aan het verder
uitvlooien van de diverse stekken voor en om het eiland Fæno.
Gul,
pollak, A4 formaat schol en schar en heel grove wijting was ons deel, waarbij
wel moet worden gezegd dat de grootste gul door Gerard en Hans werd gevangen.
Maandag meer tussen FÆno en Fyn doorgebracht ivm.de slechte weersvoorspelling, achteraf
onnodig, maar wel weer een bak vis binnen gebracht.
Dinsdag eerst in Middelfart de nodige
boodschappen gedaan, jawel ook presentjes voor het thuisfront, het was voor
Harry de eerste keer in Denemarken.
De middag doorgebracht op DE platvisstek
voor bootvissers, op de stroom driften tussen Flessingen en FÆno-kalv, dit
met goed resultaat. Zo goed zelfs dat de beroepssportvisboten steeds dichter
bij ons kwamen mee-driften, maar toch niet begrepen hoe het tri-pletten in
zijn werk steekt. Wij gaan er maar van uit dat deze techniek door ons beter
beheerst wordt.
Woensdag de SnÆvringen ingedoken
en de grote diepten opgezocht voor de grote jongens, misschien nog wel een
leng of zo, het is daar toch zo’n 80m diep. Maar wat we ook deden, de grote
jongens waren op reis misschien, we vingen daar alleen “maar” grote wijting,
dikke pret op die diepte. Helaas ging rond de middag de lucht erg zwart zien.
Besloten werd om het thuis steiger op te zoeken en maar goed ook, want het
ging heftig onweren.Vandaag dus een vroegertje; lekker uitgebreid eten en
cupvoetbal kijken.
Donderdag wakker worden en het eind
van de tuin niet kunnen zien door de mist! Na het ontbijt werd het wel lichter
en besloten Gerard en Hans om maar te gaan vissen, want ze zaten toch in een
open boot en dan viel het wel te doen. Na een uurtje besloten wij ook te gaan
en
varend
op de gps-route ging dat uitstekend, zonder die had ik het beslist niet gedaan,
want de orientatie in de mist lijkt nergens op. Wellicht omdat je er toch
te weinig komt om iedere boom op de oever te herkennen. Door de portofoon
de maten opgeroepen en… oei die hebben geen gps, noch kompas, maar wel een
boei gevonden. Op de kaart opgezocht en met behulp van de gps eerst reddertje
en daarna gidsje gespeeld. Toch wel erg leerzaam voor alle betrokkenen, gelukkig
geen groot scheepvaartverkeer in de FÆno Sund.In de monding tot aan de Flessingen
gevist en veel gevangen. Een paar uur later toen de stroming iets anders ging
lopen, kreeg ik steeds na-zwemmers van geep. Spinhengel gepakt en met kunstaas
geep gevangen, mooie sport hoor! Dit duurde een uurtje, toen liep de stroom
er uit en was het totaal afgelopen met de vangst daar. Inmiddels was het kraakhelder
geworden, wat de maten in de andere boot deed besluiten hun geluk in de grote
diepte te beproeven. Ik besloot om met Harry
de Gals-klint camping, vanaf het water, met een bezoek te vereren. Op de visma
had ik in de Deense stand gehoort dat ze nieuwe ”hutten”hebben gebouwd. Is
heel aantrekkelijk voor twee of drie man, boot voor de kant en volledig alle
gemakken op de wal. Mogelijk toch iets voor komende mei expeditie. De middag
hierna op de Flessingen volgemaakt.
Vrijdag;
alweer de laatste visdag van deze Kleine Belt sessie, vandaag dus aas restjes
opvissen. Dit geeft mij altijd een gevoel van: jammer de laatste dag, hooi,
morgen weer thuis.
Wederom
ons uitgeleefd in de Flessingen en ja hoor; omringt door Denen goed en mooie
platvis gevangen. De balans aan het einde van deze prachtige week geeft veel
mooie schar en schol, een verassend klusje geep, de gebruikelijke hoeveelheid
gul en een stel leuke pollakken.
Het
is wel jammer dat je door viskrapte voor de Nederlandse kust voor dit soort
prachtige vangsten naar Denemarken moet gaan. Aan de andere kant zijn er ook
wel ergere straffen hoor! Effin, vroeg in de middag gestopt met vissen, grondig
schoonschip gemaakt en klaar voor vertrek naar huis.
Zaterdag
om 09.00u vertrokken en na de nodige file-leed bij Hamburg, ’s avonds om 21.00u
aangekomen thuis in Oudenhoorn. Vermoeid maar voldaan aan het thuisfront
verslag uitgebracht en gelijk alweer plannen maken voor de herhalingsoefening
in mei 2002.
Met
de vriendelijke visgroeten; DELTA 1558 Rob Puijk.